Harfler
The Letters
Cihat Duman, Eylül 2023
Harfler, memeli böceklerimiz. Kolonu, kirişi, duvarı ayakta tutan giz. Ayakta, elde, karında, omuzda, dirsekte… Yekvücut olmak için gereken vesikayı yaratan enerji. Harfler ve seslerle beslenen bir tür hayvan olmalı uygar insan. Harfler ve sesler, güller ve kalçalardaki gül dövmeleri. İşaret sisteminden çıkmak mümkün değil. Bir bebek, emdiği memeyi bırakıp en yakın tepeye bakıyor. Bebek büyüyecek, meme diyecek dağa. Saç diyecek ağaca. Bir nehri olsun diye yere işeyecek. Güneşten ateş koparıp et pişirecek. İnsan elini soluna bastırıp kalbini arayacak. Ve bir ölüden kurtulan sıcaklığın yerine geleni. Kendi vücudundaki işaretleri tanımak için onları adlandıracak. Adlandırılan genetikten kurtarılmıştır. Ve anatomi o an kaderleşir. Kelimeler olmasa insan kendi yumruğunu taklit edemezdi. Yani tekerlek bulunmasa uçaklar çalışmazdı. Bu yüzden gramer nükleerden daha tehlikelidir. Bu tehlike Google Translate ile bertaraf ediliyor. Yapay zeka ile sonsuza kadar yok edilecek.
Var olan ve var olacak lisanlar tek gramere göre budanacaktır. Eğer budama yapmış biriyseniz kökün feryadını duyamazsınız. Eline “s ö z g e l i m i” hiç testere almamışlar kökle ilgilenir. Biz eklerle ilgileniyoruz. Sanat, uygarlığa içeriden dalmak için eke müdahale etmek zorundadır. Sanatçı yani dizgici boğazına kadar battığı bokun kokusuyla motive olur. Medeniyet batağında “harika grameri” arama sebebi budur. Budak, eğer bir odunda varsa o odun sopa cezasında kullanılamaz. Budaksız odun kişinin nefesini kesmeyecek şekilde bedeninin farklı yerlerine ve ara vermeden uygulanır. Günahtan ancak bu şekilde kurtulabilir mücrim. Değneğin canı yanmaz. Ve benzer şekilde eti, kemiği ya da sinirleri çok yanmış kişiler ancak susarak mümkün neşeyi ithal edebilirler.
Cümlelerimin arasında bağlantı aramak mikroskobun okülerine oturmak gibidir. Eğer gözünüzü kullanırsanız hiçbir hücrede simetri ve form birliği göremezsiniz.
Letters, our mammal insects. The secret that holds up the column, the beam, the wall. In the foot, the hand, the stomach, the shoulder, the elbow... The energy that creates the document necessary to become one. The civilised human being must become a kind of animal that feeds on letters and sounds. Letters and sounds, roses and rose tattoos on butts. It is impossible to leave the system of signs. A baby leaves aside the breast it is sucking and looks at the nearest hill. The baby will grow and call the mountain breast. Call the tree hair. Pee on the floor to have a river. Tear off a piece of fire from the sun to cook meat. The human being will press his hand on his left side to seek his heart. And whatever has replaced the warmth that has got rid of the dead. Give names to signs across its body to get to know them. Without words, the human being could not imitate its own fist. Or, if the wheel was not invented, planes wouldn’t work. This is why grammar is more dangerous than the nuclear bomb. This danger is being eliminated with Google Translate. And it will be destroyed forever with artificial intelligence.
Existing languages, and languages of the future will be pruned according to a single grammar. If you’ve ever done some pruning, you don’t hear the cry of the roots. It is only those who “for example” have never picked up a saw that are interested in roots. We are interested in suffixes. Art, in order to dive into civilisation from the inside, must intervene in suffixes. The artist, or the typesetter, is motivated by the smell of shit he or she is up to the chin in. This is why one seeks the “wonderful grammar” in the quicksand of civilisation. If there is a knot in a piece of wood, then that piece of wood is not used in the punishment by caning. In this type of punishment, the knotless piece of wood is incessantly applied to different parts of the body without leaving the person out of breath. Only in this way can the guilty be redeemed from sin. The stick itself is not hurt. And in a similar way, people whose flesh, bones or nerves have suffered a lot can import possible joy only by remaining silent.
Seeking connections between my sentences is like sitting on the ocular lens of the microscope. If you use your eyes, you cannot see symmetry or a unity of form in any cell.