Din değil Dil

Odadayım. Oda, da, y, ı, m. “Oda” bir cins isim, -da bir bulunma hâl eki, -y bir kaynaştırma ünsüzü, -ım ise fiil ve özne. Ben odada ancak bir -m kadar yer tutuyorum. Türkçede olan bir sevinç bu. Öznenin cümlenin sonunda bir –m kadar yer tutması. Türkçenin yeryüzü sevgisi.
 
Bir insan en azından bir bulunma hâli eki olabilmeli. Bir -de kadar burada, bir -den kadar yolda, bir -e kadar aşk içinde. Yetenekliler ise zamanla bir sıfata, bir zarfa, belki yeni bir eke evrilmeli. Hayalgücü dilde yaşamaya devam etmeli. Bir insanın amacı bir sözcüğe dönüşebilmek olmalı.
 
Din değil dil.