Avcı Özne
The Hunter-Subject
Memed Erdener, Ocak 2023
Avcı özne, sadist bir dil kullanırdı. Çevresindeki varlıkları nesne olarak görürdü. Avcı öznenin dili, hiyerarşik yapısı ile varlıkları sıralardı, ardından onları adlandırırdı. Avcı özne, doğayı kırbaçlayarak sustururdu.* Dünyayı insanlaştırmıştı. Avcı öznenin dili, geometri bilmeyen giremez diyen dildi. Ardzamanlı yapısıyla fayda güderdi. Avcı özne, güneş doğunca malvarlığını sayardı. Merkezinde avcı özne olan dilimiz [iyi veya kötü] diyen dildi. Avcı öznenin dili, ikicilikleri kurarak evreni daraltırdı. Gizemi dağıtan bir dildi bu. Onun peygamberi cascavlak bir ışık altındaki totolojiydi. Tarih, bir coğrafya avcısı. Avcı öznenin dili de tarihin dili. Avcı öznenin okları fiiller. Dünyayı seven, zaman kiplerini keşfetmeli ve onları dönüştürmeli. Çünkü zaman kipleri Tanrı’nın hâlleri.
*Melih Cevdet Anday
The hunter-subject used a sadist language. He perceived all the beings around him as objects. Within its hierarchical structure, the hunter-subject’s language listed beings and then named them. The hunter-subject silenced nature by whipping it*. The hunter-subject had humanized the world. The language of the hunter-subject was a language that proclaimed, ‘let no one ignorant of geometry enter here’. With its diachronic structure, it sought interest. The hunter-subject counted its assets when the sun rose. Our language, with the hunter-subject at its centre, was a language that said [good or bad]. The language of the hunter-subject established binarisms to narrow the universe. This was a language that dissipated mystery. Its prophet was tautology, under naked light. History, a hunter of geography. And the language of the hunter-subject was the language of history. Verbs are the arrows of the hunter-subject. If you love the world, then you must discover the tenses and transform them. That is because tenses are aspects of God.
*Melih Cevdet Anday
