ilham veren inspired by: Fuzûlî (1483–1556), Şehbenderzade Filibeli Ahmed Hilmi (1865–1914)
Gül Bahçesi / Sonsöz İlaveli (English)
Rose Garden with the Epilogue
2013
4’57”
animasyon animation
senaryo script: Extramücadele
animasyon animation: Tan Cemal Genç
seslendiren narration: Nazım Dikbaş
müzik music: Ece Canlı
ses tasarımı sound design: Murat Çelikkol
sonsöz epilogue: Superpool, Pelin Derviş
sonsözü okuyan epilogue read by: Vicki
çeviri translation: Nazım Dikbaş
Uyandığımda kendimi bir gül bahçesinde buldum. Hemen önümde akıl ile kalp birbirleriyle konuşuyor, yerdeki karınca alemdeki savaşları durdurmaya çalışıyordu. Sırtımı yasladığım ağacın kovuğundaki dilenci, bankacıların kurduğu düzeni çökertmeyi kendine vazife edinmişti. Ağlayan bir aşık, rakamlara ve dört işleme küfrediyor; elleri ve ayakları zincirli bir köle, zedelenmiş adaleti tamir ediyordu. Eşeğe ters binmiş bir deli, mekteplerdeki müfredatı kendi kaleme aldığı kitaba göre değiştiriyor ve bahçenin çıkış kapısında çocuğunu emziren bir anne, tabiatın, hayvanın ve insanın hür olduğunu ilan ediyordu.
Gül kokulu bahçeden çıktım ve düşündüm: Evet, akıl ile gönül bir olmalı. Karınca savaşları durdurmalı, husumet bitmeli. Dilenci, mal ile saadet arasındaki bağı koparmalı, parayı yok etmeli. Mecnun, aşk ile matematiği barıştırmalı. Köle, zulüm edenleri yenmeli, adaleti eşit pay etmeli. Hocalar tabii ki müfredatı unutmalılar. Çocuklar ihtiyaç duyduklarını okumalı, ruhun aşk ile tekâmül ettiğini tecrübe etmeli, hak ettikleri gibi yaşamalı, vakitleri geldiğinde ölmeliler.
When I awoke, I realized I was in a rose garden. Right there in front of me, the mind and the heart were chatting, and the ant on the ground was trying to prevent all the wars of the world. The beggar in the cove of a tree I was leaning on had decided it was his duty to destroy the system established by bankers. A crying lover was swearing at numbers and the four arithmetical operations; a slave, his hands and feet in chains, was mending damaged justice. A madman sitting back to front atop his donkey was changing the syllabi in schools according to a book he had written himself, and a mother breastfeeding her child at the exit gate of the garden declared that nature, animals and humans were free.
I left the garden that smelled of roses and began to think: Yes, the mind and the heart should be one. The ant should stop all the wars, and animosity should cease. The beggar should cut the tie between possession and wellbeing, and destroy money. The madly-in-love Mejnun should reconcile love and mathematics. The slave must defeat the tyrants, must determine the sentence and the award, must be merciful, and hand out justice fairly. Teachers should, of course, forget about syllabi. Children should read what they feel the need for, experience the development and maturation of the soul with love, live as they deserve to and die when the time comes.